Magnes lodospadów

Ice climbing to wspinaczka górska w lodzie. Doskonale nadają się do niej zamarznięte wodospady oraz kaskady górskie, oblodzone pionowe ściany masywów oraz imponujące swoimi rozmiarami formacje sopli. Ponadto coraz częściej budowane są sztuczne ściany, na których prowadzi się szkolenia i treningi oraz rozgrywa zawody. Do tych ostatnich należy m.in. Kandersteg Ice Climbing Festiwal - jeden z największych festiwali lodowych, na który zjeżdżają się zawodnicy z całego świata. Łączy ich nie tylko chęć rywalizacji i sprawdzenia własnych umiejętności, ale przede wszystkim miłość do gór i sportów ekstremalnych, bo ice climbing niewątpliwie do takich należy, a uprawiający go mogą liczyć na sporą dawkę adrenaliny. Podobno doznanie przestrzeni oraz uczucie zwycięstwa nad własnym strachem podczas wiszenia na lodowej ścianie jest tym, co sprawia, że amatorzy tego sportu co roku ostrzą swoje czekany.

Kondycja, wprawa i chęci

By rozpocząć przygodę ze wspinaczką w lodzie wystarczy minimum sprawności fizycznej i maksimum silnej woli. Po pierwsze trzeba się nastawić, że nie od razu zdobędziemy kilkunastometrowy lodospad, a pokonanie nawet niewielkiej ściany będzie od nas wymagało sporego wysiłku. Po drugie ćwiczenia fizyczne muszą być stałym punktem w naszym codziennym rozkładzie dnia, gdyż ice climbing wymaga o wiele większej siły, niż tradycyjna wspinaczka. W końcu poruszamy się za pomocą wbijanych w lód raków i czekanów. -Trening można rozpocząć nawet w domu, ale najlepiej na sztucznej ścianie, ćwicząc „na sucho” wspinanie na "dziabach", czyli czekanach nowej generacji, które służą do wspinaczki po trudnych lodospadach - radzi Marcin Szczotka prowadzący szkołę wspinania. - Ćwiczenie techniki warto zacząć od lodospadów o nachyleniu 45- 50 stopni - dodaje instruktor, prowadzący szkolenia m.in. właśnie z ice climbingu.
I dlatego, niezależnie od wcześniejszego doświadczenia, warto przejść odpowiedni kurs, który dostarczy zarówno wiedzy merytorycznej, jak i konkretnych umiejętności. Do takiego szkolenia może przystąpić każdy, kto nie ma przeciwwskazań lekarskich do uprawiania aktywności górskiej zimą. Od osób niepełnoletnich wymagana jest również zgoda rodzica lub opiekuna prawnego.

Nie tylko kask i uprząż

Kask, rękawice, stosowna odzież, lina, uprząż i karabinki to podstawowy sprzęt używany podczas każdej wspinaczki. Ale przy ice climbingu to za mało. Pierwszorzędną rolę odgrywają raki i czekany. Te pierwsze najlepiej, by były sztywne i dłuższe od zwykłych z wyprofilowanymi przednimi ostrzami, tak by mogły się wbijać w lód pod różnymi nachyleniami. Czekany z kolei powinny mieć łamane styliska i nie przekraczać 60 cm, gdyż wtedy nie będą wygodne w użyciu. Koniecznie trzeba zaopatrzyć się także w śruby lodowe, które wkręcane w lód stanowią punkty zaczepienia i asekuracji.

Technika to podstawa

Wszelkiego rodzaju ściany lodowe kryją w sobie wiele niebezpieczeństw, wśród których dominują lawiny i spadające odłamki lodu. Ale już samo ukształtowanie lodowego terenu może być sporym zagrożeniem. By chronić swoje życie i zdrowie warto zatem poznać techniki wspinania, dzięki którym możliwe staje się pokonanie sytuacji, które wydawałoby się są bez wyjścia. Najbardziej popularnym sposobem wspinania jest technika frontalna, stosowana przy ścianach pionowych. W tym przypadku wspinający porusza się niczym kot po drzewie. Bywa jednak tak, że trzeba samemu wykuć sobie w lodzie punkt zaczepienia. Technika kucia stopni jest jednak bardzo męcząca i stosowana tylko wtedy, gdy warunki uniemożliwiają pierwszą. Techniką ławeczkową z kolei można się poruszać przy pomocy śrub lodowych wkręcanych w ścianę. Na śrubach tych zawiesza się „drabinki”, dzięki którym można się przemieszczać do góry wkręcając kolejne śruby. Jest to jednak sposób bardzo czasochłonny. W szczególnie trudnych terenach polecana jest technika „gąsienicy”, gdzie kroki stawia się jedną nogą, a drugą tylko dostawia. Przy zejściu zaś przydaje się znajomość techniki kombi, którą dobrze opisują liczne podręczniki traktujące o wspinaczce górskiej.

Grawitacja nie zna litości

Niezależnie jednak od wszystkich nabytych umiejętności, warto pamiętać o rozsądku. Góry nie lubią brawury i należy do nich podchodzić z respektem. Tylko wtedy wspinaczka będzie dla nas bezpiecznym, ale i niezwykłym doznaniem.- Fascynacja wspinania w lodzie bierze się z fascynacji pięknem natury i chęcią przeżycia doznań fizycznych, które namacalnie przez moment przeczą grawitacji - mówi Marcin Szczotka. Doznanie to będzie pełne jednak tylko wtedy, gdy nie będziemy bezmyślnie narażać swojego życia.

Tekst: Aleksandra Powierska

Zdjęcia: Marcin Szczotka